روستـایی می شناســم در میــان کـــوه نور
مــردمــــان با مــحبت دارد و سنــگ صبــــور
او میــــان کــوه البـــرز خـــودنمـایی می کند
هــرکه باشد اهل دل ، او
دلــربایی می کند
نام آن چـل رود باشـد خــاندانش شهـــر نـور
مــأمــن مـــــــــــردان دانا و زنـان پرغــــــــرور
در میـــانش باصفـــا مـردم ، همه اهل تلاش
با خـــدا اهل نمـــاز ، دنبـال امـــرار معـــــاش
گـر بیایی روستای چل رود و تماشایی کنــی
همــرهت گــــردد هزاران خاطـــــرات ماندنی
یالیغلــــــد و منبـــــرا و نازر و تپـه ســـــــــری
اسب تخته ، اوعـــرو ، زرکن همــه جا دیدنی
دریوک زیبــــــــا نگیــــــن مـــــــــرتع ناذر بـود
همچـــو این دریاچــه درجایی کم و کمتر بـود
اعظمـــــــی دارد تمنـــــا از خــدای عـــالمین
رحــــم وا دارد همـــی بر مـردم این سـرزمین
شعـــر
زیبا سروده ی آقای جعفــر اعظمـی ؛ معلـم خوب و مهربان روستای چل رود
... درود و سپاس از استـــاد اعظمـی ...